Szukaj na tym blogu

wtorek, 30 października 2018

Nasza Karma część II

Jak wypełnia się prawo karmiczne w obecnym wcieleniu - część II

31.07.2018, Adam Pelczar
Prawo karmy, zwane też prawem zachowania energii etycznej, zapewnia harmonię w świecie duchowym, wyjaśnia kwestie dobra i zła oraz nierównomiernego rozdzielenia wrodzonych talentów. Jego podstawowe założenie głosi, że żaden akt wolnej woli nie znika, ani nie zostaje zaprzepaszczony. Ma on określone następstwa, doświadczane przez nas w tym lub przyszłych żywotach. Niedostrzegalne w danej chwili skutki, zwane samskarami, zapisują się w podświadomości jako długi karmiczne, przenoszone z wcielenia na wcielenie. Większość samskar pozostaje w uśpieniu, czekając na przyszłe inkarnacje. Jednak części długów człowiek musi doświadczyć w aktualnym życiu. Na dodatek każdy człowiek w wyniku nowych działań dodaje kolejne długi karmiczne.
Sanskary – w filozofii indyjskiej to subtelnej natury ślady, dokonanych przez jednostkę czynów. To one tworzą strukturę, decydującą o fizycznych i psychicznych możliwościach danej istoty w obecnym i przyszłym życiu
Karma dzieli się na trzy rodzaje:
1. zgromadzone długi karmiczne (Sanchit Karmy)
2. owocujące długi karmiczne (Prarabda Karmy)
3. świadome akty wolnej woli (Krijamana Karmy)

Te pierwsze, czyli zgromadzone niejako na debecie długi z poprzednich wcieleń, objawią się dopiero w przyszłości.

Drugie z kolei, czyli owocujące długi, manifestują się w naszym obecnym życiu. Możemy je nieco złagodzić szczególnym wysiłkiem woli: aktem odwagi, bohaterstwa, poprzez modlitwę czy medytację, a także pomoc Mistrza duchowego. „Nie można uciec przed efektami własnej karmy z przeszłości. Jednak jeśli ktoś prowadzi życie pełne modlitwy, uchodzi on zaledwie z ukłuciem kolca tam, gdzie miał cierpieć z powodu głębokiej rany” – pisze mistrz Sri Sarada Devi. Hinduski mistrz i nauczyciel, Paramahansa Yogananda relacjonuje historię o mistrzu Babaji, która opisuje, jak karmę może złagodzić łaska mistrza duchowego. Pewnej nocy uczniowie Babaji siedzieli przy ognisku, przygotowanym na świętą ceremonię. Nagle mistrz chwycił płonącą żagiew i lekko uderzył odsłonięte ramię jednego z uczniów. „Jakież to okrutne!” – wykrzyknął inny. Na to Babaji odparł: „Czy wolałbyś widzieć go, jak na twoich oczach płonie i obraca się w popiół, zgodnie z wyrokiem jego przeszłej karmy?”. Potem mistrz położył dłoń na oparzonym ramieniu ucznia i uleczył go, mówiąc: „Uwolniłem cię dziś od bolesnej śmierci. Karmiczne prawo zostało wypełnione poprzez twoje niewielkie cierpienie od ognia”.

Owocujących długów karmicznych nie można uniknąć, gdyż mają znamiona przeznaczenia: takie wydarzenia Grecy zwali ananke, a muzułmanie kismet (dola, los, przeznaczenie). Nie ucieknie przed nimi ani łotr, ani święty, a wszelkie uniki – na przykład w rodzaju ignorancji z wyboru czy samobójstwa – pomnożą jedynie kolejne inkarnacje. Los nam ich całkowicie nie umorzy, ale możemy wypracować pewne „rabaty”. Owocujące długi można rozpoznać: pewne rzeczy przydarzają się nam, mimo wysiłków, by ich uniknąć. Należy przyjąć je z godnością, jak biblijny Hiob. Dzięki temu zrozumiemy, że tzw. niesprawiedliwość losu nie istnieje, bowiem spotyka nas tylko to, co sami sobie przygotowaliśmy. Herbert Fritsche mawiał: „Uciekanie od cierpienia, wszystko jedno jak i gdzie się objawi, zawsze dowodzi, że ten, kto po nie sięga, jest z gruntu niewtajemniczony”. Sztuką jest, więc dostrzec, czego żąda od nas los.

Trzeci rodzaj Karmy, czyli świadome akty wolnej woli, przedsięwzięte w teraźniejszości, wpływają zarówno na obecne, jak i na przyszłe życia. Niektóre są natychmiast nagradzane, inne przechodzą do puli zgromadzonych długów. Przykładem złagodzenia karmy przez wysiłek woli jest historia młodego mężczyzny Steve`a, którą przytacza jeden z badaczy życia między wcieleniami, profesor psychiatrii i autor książki Life Between Life (1986), dr Joel Whitton.
Steve wprost nie znosił własnego ojca: był on wyjątkowo okrutny, i – jak później się okazało – dręczył go także w poprzednich wcieleniach. Teraz jednak leżał w domu spokojnej starości, gdzie Steve z rzadka go odwiedzał. Któregoś dnia odczuł jednak silny impuls, by się tam zjawić: zauważył wówczas, że rurka respiratora przemieściła się, a jego ojciec ledwie oddychał i lada chwila mógł umrzeć. Steve miał wybór: pozwolić mu umrzeć lub pobiec po pielęgniarkę. Opanowując chęć pozbycia się okrutnego ojca, wezwał pielęgniarkę. Niedługo później, w wieku 29 lat Steve miał wypadek: jadąc na rowerze zderzył się z ciężarówką. Siła zderzenia była tak wielka, że wypadek powinien zakończyć się śmiercią, ale mężczyzna miał jedynie pękniętą kość udową. W wieku czterdziestu paru lat Steve poddał się hipnozie regresyjnej i ze zdumieniem dowiedział się, że istniał ścisły związek między tymi dwoma zdarzeniami, zaplanowany w sferze duchowej, tuż przed jego obecnym wcieleniem. „Mój karmiczny skrypt jasno stwierdzał, że incydent w którym zdecydowałem o życiu lub śmierci mojego ojca, był z pewnością bardzo ważnym testem, jaki sobie wyznaczyłem” – powiedział. – Jeśli mógłbym wybaczyć mu jego występki wobec mnie – które, jak się okazało, zdarzały się w kilku wcieleniach – nie zginąłbym w wypadku rowerowym”.
Steve szczerze wyznał, że pragnął śmierci ojca, jednak odrzucił mściwe myśli. W tym momencie jego pierwotny plan karmiczny, zakładający śmierć w wyniku zderzenia z ciężarówką wypalił się, a „szkice planów na przyszłe życia zostały wprowadzone, by zacząć obowiązywać w teraźniejszym życiu. Okazało się, że to wybory Steve'a zadecydowały o jego losie, a nie na odwrót”.


  •  E. C. Prophet, P. R. Spadaro, Karma i reinkarnacja, 2013, s. 173-174
  • L. Podżorski (red.), Reinkarnacja i jej prawa, Wrocław 1998, s. 54-46.
  • E. C. Prophet, P. R. Spadaro, Karma i reinkarnacja, 2013, s. 116-117.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz