Jak wypełnia się prawo karmiczne w obecnym wcieleniu - część II
31.07.2018, Adam Pelczar
Prawo karmy, zwane też prawem zachowania energii etycznej, zapewnia harmonię w świecie duchowym, wyjaśnia kwestie dobra i zła oraz nierównomiernego rozdzielenia wrodzonych talentów. Jego podstawowe założenie głosi, że żaden akt wolnej woli nie znika, ani nie zostaje zaprzepaszczony. Ma on określone następstwa, doświadczane przez nas w tym lub przyszłych żywotach. Niedostrzegalne w danej chwili skutki, zwane samskarami, zapisują się w podświadomości jako długi karmiczne, przenoszone z wcielenia na wcielenie. Większość samskar pozostaje w uśpieniu, czekając na przyszłe inkarnacje. Jednak części długów człowiek musi doświadczyć w aktualnym życiu. Na dodatek każdy człowiek w wyniku nowych działań dodaje kolejne długi karmiczne.
Sanskary – w filozofii indyjskiej to subtelnej natury ślady, dokonanych przez jednostkę czynów. To one tworzą strukturę, decydującą o fizycznych i psychicznych możliwościach danej istoty w obecnym i przyszłym życiu
Karma dzieli się na trzy rodzaje:
1. zgromadzone długi karmiczne (Sanchit Karmy)
2. owocujące długi karmiczne (Prarabda Karmy)
3. świadome akty wolnej woli (Krijamana Karmy)
Te pierwsze, czyli zgromadzone niejako na debecie długi z
poprzednich wcieleń, objawią się dopiero w przyszłości.
Drugie z kolei, czyli owocujące długi, manifestują się w
naszym obecnym życiu. Możemy je nieco złagodzić szczególnym wysiłkiem woli:
aktem odwagi, bohaterstwa, poprzez modlitwę czy medytację, a także pomoc
Mistrza duchowego. „Nie można uciec przed efektami własnej karmy z przeszłości.
Jednak jeśli ktoś prowadzi życie pełne modlitwy, uchodzi on zaledwie z ukłuciem
kolca tam, gdzie miał cierpieć z powodu głębokiej rany” – pisze mistrz Sri
Sarada Devi. Hinduski mistrz i nauczyciel, Paramahansa Yogananda relacjonuje
historię o mistrzu Babaji, która opisuje, jak karmę może złagodzić łaska
mistrza duchowego. Pewnej nocy uczniowie Babaji siedzieli przy ognisku, przygotowanym
na świętą ceremonię. Nagle mistrz chwycił płonącą żagiew i lekko uderzył
odsłonięte ramię jednego z uczniów. „Jakież to okrutne!” – wykrzyknął inny. Na
to Babaji odparł: „Czy wolałbyś widzieć go, jak na twoich oczach płonie i
obraca się w popiół, zgodnie z wyrokiem jego przeszłej karmy?”. Potem mistrz
położył dłoń na oparzonym ramieniu ucznia i uleczył go, mówiąc: „Uwolniłem cię
dziś od bolesnej śmierci. Karmiczne prawo zostało wypełnione poprzez twoje
niewielkie cierpienie od ognia”.
Owocujących długów karmicznych nie można uniknąć, gdyż mają
znamiona przeznaczenia: takie wydarzenia Grecy zwali ananke, a muzułmanie
kismet (dola, los, przeznaczenie). Nie ucieknie przed nimi ani łotr, ani
święty, a wszelkie uniki – na przykład w rodzaju ignorancji z wyboru czy
samobójstwa – pomnożą jedynie kolejne inkarnacje. Los nam ich całkowicie nie
umorzy, ale możemy wypracować pewne „rabaty”. Owocujące długi można rozpoznać:
pewne rzeczy przydarzają się nam, mimo wysiłków, by ich uniknąć. Należy przyjąć
je z godnością, jak biblijny Hiob. Dzięki temu zrozumiemy, że tzw.
niesprawiedliwość losu nie istnieje, bowiem spotyka nas tylko to, co sami sobie
przygotowaliśmy. Herbert Fritsche mawiał: „Uciekanie od cierpienia, wszystko
jedno jak i gdzie się objawi, zawsze dowodzi, że ten, kto po nie sięga, jest z
gruntu niewtajemniczony”. Sztuką jest, więc dostrzec, czego żąda od nas los.
Trzeci rodzaj Karmy, czyli świadome akty wolnej woli,
przedsięwzięte w teraźniejszości, wpływają zarówno na obecne, jak i na przyszłe
życia. Niektóre są natychmiast nagradzane, inne przechodzą do puli
zgromadzonych długów. Przykładem złagodzenia karmy przez wysiłek woli jest
historia młodego mężczyzny Steve`a, którą przytacza jeden z badaczy życia
między wcieleniami, profesor psychiatrii i autor książki Life Between Life
(1986), dr Joel Whitton.
Steve wprost nie znosił własnego ojca: był on wyjątkowo
okrutny, i – jak później się okazało – dręczył go także w poprzednich
wcieleniach. Teraz jednak leżał w domu spokojnej starości, gdzie Steve z rzadka
go odwiedzał. Któregoś dnia odczuł jednak silny impuls, by się tam zjawić:
zauważył wówczas, że rurka respiratora przemieściła się, a jego ojciec ledwie
oddychał i lada chwila mógł umrzeć. Steve miał wybór: pozwolić mu umrzeć lub
pobiec po pielęgniarkę. Opanowując chęć pozbycia się okrutnego ojca, wezwał
pielęgniarkę. Niedługo później, w wieku 29 lat Steve miał wypadek: jadąc na
rowerze zderzył się z ciężarówką. Siła zderzenia była tak wielka, że wypadek
powinien zakończyć się śmiercią, ale mężczyzna miał jedynie pękniętą kość
udową. W wieku czterdziestu paru lat Steve poddał się hipnozie regresyjnej i ze
zdumieniem dowiedział się, że istniał ścisły związek między tymi dwoma
zdarzeniami, zaplanowany w sferze duchowej, tuż przed jego obecnym wcieleniem.
„Mój karmiczny skrypt jasno stwierdzał, że incydent w którym zdecydowałem o
życiu lub śmierci mojego ojca, był z pewnością bardzo ważnym testem, jaki sobie
wyznaczyłem” – powiedział. – Jeśli mógłbym wybaczyć mu jego występki wobec mnie
– które, jak się okazało, zdarzały się w kilku wcieleniach – nie zginąłbym w
wypadku rowerowym”.
Steve szczerze wyznał, że pragnął śmierci ojca, jednak
odrzucił mściwe myśli. W tym momencie jego pierwotny plan karmiczny,
zakładający śmierć w wyniku zderzenia z ciężarówką wypalił się, a „szkice
planów na przyszłe życia zostały wprowadzone, by zacząć obowiązywać w
teraźniejszym życiu. Okazało się, że to wybory Steve'a zadecydowały o jego
losie, a nie na odwrót”.
- E. C. Prophet, P. R. Spadaro, Karma i reinkarnacja, 2013, s. 173-174
- L. Podżorski (red.), Reinkarnacja i jej prawa, Wrocław 1998, s. 54-46.
- E. C. Prophet, P. R. Spadaro, Karma i reinkarnacja, 2013, s. 116-117.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz